Search
  • De Wijze Vrouw

Flash-blog: "Het Gemakkelijke Leven - Het zit hem in de kleine dingen"

Diegenen, die hier vaker komen, weten dat ik graag schrijf over 'Het Gemakkelijke Leven': het idee dat je het leven voor jou kan laten werken, in plaats van andersom. Dat alles veel gemakkelijker kan zijn dan we zijn gaan geloven. Dat je naar je toe kunt laten komen wat je graag wil en wat je nodig hebt, in plaats van het zelf ergens in de buitenwereld te moeten gaan 'halen'.

Toen ik eenmaal doorkreeg hoe ik het leven voor me kan laten werken, in plaats van zelf overal voor te moeten zwoegen, was het vervolgens nog een stap om te zien dat dat dus voor je héle leven kan gelden, niet alleen voor grote thema’s zoals woning of geld. Ook de kleine dingetjes (en die tellen vaak op tot de grootste berg) kunnen een stuk gemakkelijker, áls je maar durft mee te gaan in de flow.

Zo was ik op een goede weekenddag al een hele tijd met mijn dochtertje aan het spelen geweest: Barbies, Lego, Spookslot… en ik stond op het punt om tegen haar te zeggen, dat ze zich nu verder even zelf moest gaan bezighouden want dat ik wat wilde gaan strijken. En dan volgt er enig protest want dat vindt ze niet leuk: ze wil samen met mij spelen, liefst de hele dag. Of ze vraagt of de tv dan aan mag, waarop ik nee gezegd zou hebben, want (a) ‘we lossen niet alles op met tv’, en (b) ik vind het belangrijk dat ze ook zichzelf goed kan vermaken, wat ze overigens eigenlijk prima kan, maar met mij in de buurt is samen spelen gewoon veel aantrekkelijker. Maar net op het punt dat ik ons spel dus wilde gaan onderbreken om te gaan strijken, riep ze ineens: ‘Ik moet even ergens heen!’, en huppelde naar het toilet. Waar ze doodgemoedereerd een boekje ging zitten lezen. (Hilarisch! Waar zou ze dat opgepikt hebben??)

Nou had ik natuurlijk op een gegeven moment kunnen roepen, dat het een beetje belachelijk was dat ze daar zo lang zat. Dat ze er nu maar eens vanaf moest komen, doorspoelen, handjes wassen. Maar… niemand krijgt er wat van als zij een tijdje op het toilet blijft hangen, toch? Dus ik zag mijn kans schoon en heb mijn strijkplank gepakt. Vier kledingstukken verder kwam ze pas weer tevoorschijn, waarop ik inmiddels kon zeggen dat het met het strijken niet lang meer zou duren en dat ik dan nog wel wat verder met haar wilde spelen, wat zonder veel protest geaccepteerd werd. Ze kwam erbij staan kijken want ze vond de stoom grappig. (Ja, ik hield haar uiteraard op veilige afstand!)

En zo streek ik mijn mandje was leeg zonder strijd met mijn kind. Waarom? Omdat ik losliet ‘hoe het hoort’ (je moet niet zo lang op de wc blijven hangen) en de kans aangreep die zich ‘toevallig’ spontaan aanbood. Ik blij, zij blij. Lang leve het gemakkelijke leven, ook in de kleine dingen!

16 views0 comments

Recent Posts

See All